Blog

mei 26

Nieuw bestuurlijk bloed bij BCE: voorzitter Astrid Kepers en het wij-gevoel

Het wij-gevoel van Astrid Kepers

Het duurde even, maar BCE heeft dan toch een nieuwe voorzitter. Astrid Kepers is de opvolger van Lucas Groeneveld (hartelijk dank, Lucas!). Wil je weten wat haar plannen zijn? Lees dan vooral verder.

“Nou, dan word ik wel voorzitter”, reageerde Astrid spontaan, toen ze van jeugdtrainer Cecile Hornes hoorde dat deze vitale vacature wel érg lang onvervuld bleef. Voor ze het wist zat ze in een bestuursvergadering, om sfeer te proeven en kennis te maken. En dat voor iemand die zelf niet eens badmintont!

“Dat zit zo. Mijn zoon Lucas (11) speelt competitie bij BCE en is afgelopen seizoen kampioen geworden. Ik ga altijd kijken naar de wedstrijden, kende de club dus op die manier al enigszins. Dat ik zelf niet speel, komt doordat ik op 21-jarige leeftijd bij het korfbal helaas een zware knieblessure heb opgelopen. Daarna begon een lange periode van revalidatie en nieuwe blessures. Eigenlijk is het nooit meer écht goed gekomen. Actieve sport is voor mij niet meer haalbaar. Gelukkig kan ik in bestuurlijke zin wél een actieve rol spelen.”

Stedenbouwkundige

Ze kan putten uit ervaring. Samen met andere liefhebbers richtte Astrid op 19-jarige leeftijd een – jawel – korfbalvereniging voor studenten op. Ze werd secretaris, een rol die ze vervulde naast haar hoofdactiviteit: hard blokken aan de Technische Universiteit Delft. Astrid voltooide er met succes haar opleiding tot stedenbouwkundige. Sinds twaalf jaar is ze in dienst bij de gemeente Oss, waar ze onlangs de toekomstige richting ontwikkelde voor het (winkel)centrum.

In haar vrije tijd denkt ze sinds kort bestuurlijk mee over lopende zaken en plannen voor de BCE. Beide sporten vergelijkend, signaleert Astrid een cultuurverschil. “Bij korfbal is meer sprake van één grote club, bijna familie. Er is niet zo’n strikte scheiding tussen jeugd en de oudere recreanten. Mijn wens zou zijn om ook hier meer verbinding tussen afzonderlijke leeftijdsgroepen tot stand te brengen. Zo’n groter wij-gevoel kan er aan bijdragen dat de doorstroom naar de senioren soepeler verloopt. Te vaak nog houdt het voor jeugdleden gevoelsmatig op zodra ze achttien zijn.”

Stappenplan

De hamvraag is natuurlijk: hoe ga je dat voor elkaar krijgen? Een concreet stappenplan heeft Astrid niet op tafel liggen, wel een aantal ideeën. Die wil ze de komende tijd graag toetsen aan de mening van andere clubleden. Ze geeft een voorproefje. “De seizoenstart en seizoenafsluiting vormen denk ik een mooi aanknopingspunt. Je kunt ‘gewoon’ beginnen of stoppen. Of je kunt er een officiëler, feestelijker iets van maken, waarvoor je alle leden uitnodigt. Maak daar een jaarlijks terugkerend ritueel van. In 2018 bestaan we vijftig jaar, ook aan zo’n jubileum kun je verbindende activiteiten koppelen. Bij een sportvereniging draait het wat mij betreft om meer dan alleen het spelletje. Het gaat ook om een gevoel dat je bindt.”

Astrid (43, getrouwd, twee kinderen, hobby: dwarsfluit spelen) maakt haar voorzittersdebuut in een periode dat het goed gaat met de club, als je tenminste kijkt naar het ledenaantal. Nog niet zo lang geleden was BCE door de grens van zeventig leden gezakt. Of dat kwam door de economische crisis, waarin veel mensen kritisch naar hun uitgaven moesten kijken? Feit is in elk geval dat de vereniging nu 87 leden heeft, waarvan liefst 35 bij de jeugd. Die enorme toename komt volgens Astrid mede door de veranderde trainingsopzet, onder de bezielende leiding van Erik, Cecile, Paul, Rein, Mike en Leo. “Samen hebben ze gezorgd voor meer schwung. En omdat ze tegenwoordig met wat meer  vrijwilligers zijn, is er meer individuele aandacht en kan beter op niveau worden ingedeeld, ook bij de competitieteams. Iedereen komt nog beter aan zijn trekken.”

Vergadering

En dan is het gesprek ineens afgelopen. In sportcafé De Oase moet Astrid een tafel doorschuiven. De klok is onverbiddelijk: om 20.00 uur is twee meter verder de bestuursvergadering gepland. Tja, en een voorzitter – zeker een nieuwe! – mag natuurlijk niet te laat komen. Nog even snel buiten op de foto met RECO-voorzitter Berton van Asseldonk (zie elders op de website). Op de terugweg een slotwoord: “Mensen met ideeën kunnen me altijd bellen of mailen.” Bij deze, Astrid.

About The Author